Zoeken naar een huis
Weinig is er in deze tijd zo ingewikkeld voor jonge starters als het vinden van een betaalbare woning. Nick en Sanne konden na twee jaar zoeken eindelijk hun handtekening zetten voor een huisje. ‘We dachten op den duur: waar zouden we terecht komen?’
Hoe is jullie zoektocht naar een woning begonnen?
Onze zoektocht begon toen we de kans kregen om het oude huurhuis van mijn oom te kopen. Dat traject liep via de gemeente en duurde enorm lang. Helaas ging het uiteindelijk niet door. Toen zijn we naar een hypotheekadviseur gegaan om te bekijken hoeveel we konden lenen, om daarna via Funda op zoek te gaan naar een huis.
Hoelang duurde de zoektocht en wat waren de grootste obstakels?
We begonnen ongeveer in 2023, dus de zoektocht duurde bijna twee jaar. We waren niet altijd even intensief op zoek, maar toch is het bij elkaar een lange periode. De grootste obstakels waren het plannen van bezichtigingen—die zaten vaak al binnen enkele uren vol—en het overbieden. Je wist nooit hoeveel anderen zouden bieden, en dat maakte het heel onzeker.
We wisten wel dat het lastig zou worden, maar dat het zó lang zou duren hadden we niet verwacht. Doordat er zo weinig aanbod was, duurde het erg lang voordat er weer een nieuwe kans kwam. Ondanks dat hebben we er nooit aan gedacht om op te geven. We zagen wel de uitdaging en gingen telkens op zoek naar nieuwe manieren om toch een kans te krijgen.
Er waren echt momenten waarop we dachten: waar gaan we ooit terechtkomen?
Hoe pakten jullie de zoektocht aan?
We keken elke dag op Funda en schreven ons in bij een makelaar in Arnemuiden. Er kwamen op dat moment maar heel weinig huizen online. Daarom breidden we onze zoektocht uit naar Sint Laurens, Grijpskerke en Serooskerke. Als er eindelijk eens een woning te koop kwam, belden we meteen voor een bezichtiging—maar vaak zaten die al vol. Als we een huis leuk vonden, deden we direct een bod. Het bleef lastig, en op een gegeven moment gingen we zelfs briefjes in brievenbussen doen van mensen waarvan we wisten dat ze gingen verhuizen. Eén keer kregen we een reactie, maar voordat we op dat huis konden bieden, hoorden we dat ons bod op het huis in Arnemuiden was geaccepteerd.
Hoe voelt het nu jullie eindelijk een woning hebben gevonden?
Heel fijn! Wat opvalt, is hoe snel je de hele zoektocht weer vergeet. Het voelt alweer bijna ‘normaal’ dat we nu een huis hebben. Maar er waren echt momenten waarop we dachten: waar gaan we ooit terechtkomen? Je stelt je wensen bij en gaat soms bieden op huizen die je niet eens heel leuk vindt, simpelweg omdat je ‘toch iets moet’. Dat maakt het des te mooier dat we nu een plek hebben waar we echt blij mee zijn. We zijn heel dankbaar en ervaren dat we het van God hebben gekregen en dat Hij wist wat goed voor ons was.
Wat had de SGP als politieke partij voor jullie kunnen betekenen?
De grootste obstakels voor ons waren het overbieden en de schaarste aan bezichtigingen. Hoe een politieke partij dat precies zou kunnen oplossen, weten we niet goed. Misschien zou de SGP maatregelen kunnen stimuleren zodat starters meer kansen krijgen op de woningmarkt. Daarnaast zou de SGP kunnen inzetten op het bouwen van meer woningen.
